غريزه جنسى‌‏

غريزه جنسى‌‏

 

راه‏هاى‌ جلوگيرى‌ از انحرافات جنسى‌‏

چنان‏كه قبلًا گفتيم، غريزه جنسى‌ نه تنها بد و منفور نيست، بلكه يكى‌ از غرايز بسيار سودمند مى‌‏باشد. نسل انسان به وسيله اين غريزه باقى‌ مى‌‏ماند. به علاوه، ارضاى‌ غريزه جنسى‌ يكى‌ از لذايذ زندگى‌ و موجب دل گرمى‌ و شور و شوق حيات است. اگر درست هدايت شود زندگى‌ انسان را قرين آرامش و آسايش كرده و زيبا مى‌‏سازد، ليكن اگر به انحراف كشيده شد زيان‏هاى‌ فراوانى‌ را به همراه خواهد آورد كه درمان آن‏ها بسيار دشوار است.

به همين جهت اوليا و مربيان وظيفه دارند كه براى‌ هدايت صحيح غريزه جنسى‌ و جلوگيرى‌ از انحراف، جداً عنايت داشته باشند. در همه مراحل، حتى‌ مرحله قبل از بلوغ، مراقب كودك باشند كه مبادا به انحراف كشيده شود.

در اين‏جا به راه‏هاى‌ هدايت صحيح اين غريزه حساس و جلوگيرى‌ از انحرافات اشاره خواهيم كرد:

 

جلوگيرى‌ از تحريك زودرس غريزه جنسى‌‏

يكى‌ از خطراتى‌ كه كودكان با آن مواجه‏اند، بيدار شدن و تحريك زودرس غريزه جنسى‌ است. بعضى‌ چنين مى‌‏پندارند كه كودك قبل از بلوغ از مسائل جنسى‌ چيزى‌ نمى‌‏فهمد و در اين باره احساسى‌ ندارد. امّا چنين تصورى‌ صحيح نيست. دانشمندان عقيده دارند احساسات و لذت‏هاى‌ جنسى‌ از زمان كودكى‌ وجود دارد و آثارى‌ از آن مشاهده مى‌‏شود، نهايت اين‏كه در هر زمان به صورتى‌ آشكار مى‌‏گردد.

در پسر بچه‏هاى‌ كوچك گاهى‌ نعوظ آلت تناسلى‌ مشاهده مى‌‏شود. گاهى‌ به آلت تناسلى‌ و اطراف آن دست مى‌‏مالد و از اين كار لذت مى‌‏برد. اگر كسى‌ به كفل، ران‏ها و آلت تناسلى‌ او و اطراف آن دست بمالد لذت مى‌‏برد. در بين كودكان پنج يا شش ساله بازى‌‏هاى‌ جنسى‌ ديده مى‌‏شود. به آلت تناسلى‌ كودكان ديگر نگاه مى‌‏كنند و گاهى‌ دست مى‌‏مالند.

پژوهش‏هاى‌ روان شناسان نشان مى‌‏دهد كه كودكان از سن شش- هفت سالگى‌ دورنمايى‌ را از روابط جنسى‌ در ذهن خود دارند و درصدد كشف و جست‏وجوى‌ آن هستند. از سن هشت- نه سالگى‌ گاهى‌ با دوستان خود خلوت كرده و درباره امور جنسى‌ صحبت مى‌‏كنند و اطلاعات خود را در اختيار يكديگر قرار مى‌‏دهند. گاهى‌ خودشان را به خواب مى‌‏زنند تا از روابط محرمانه پدر و مادر چيزى‌ به‏دست آورند. رفتار معاشقه‏اى‌ پدر و مادر را زير نظر دارند و مى‌‏خواهند در اين باره چيزى‌ بفهمند. هر چه به زمان بلوغ نزديك‏تر شوند احساسات جنسى‌ نيز در آن‏ها تقويت مى‌‏شود.

به هر حال، احساست جنسى‌ در كودكان وجود دارد و گاه گاه به صورت‏هاى‌ مختلف خودنمايى‌ مى‌‏كند و اگر در حد طبيعى‌ باشد غالباً عواقب بدى‌ هم به‏ همراه نخواهد داشت. ليكن اگر از حد طبيعى‌ تجاوز كرد و كودك احساس لذت نمود به تكرار آن علاقه‏مند مى‌‏شود و به تدريج عادت مى‌‏كند و خاطراتى‌ از اين لذايذ در ذهن او باقى‌ خواهد ماند. همين امر ممكن است موجب بيدارى‌ و تحريك زودرس غريزه جنسى‌ گردد و چون در اين زمان‏ها ارضاى‌ غريزه جنسى‌ از طريق مشروع و به وسيله ازدواج غالباً امكان‏پذير نيست، ممكن است به انحراف كشيده شود و از طريق غيرمشروع درصدد ارضاى‌ آن برآيد.

در بين كودكان نيز هم جنس بازى‌ و استمناء وجود دارد و هر چه به زمان بلوغ نزديك‏تر شوند شدت مى‌‏يابد و امكان دارد در زمان بلوغ به حد يك عادت ناپسند درآيد كه ترك آن بسيار دشوار خواهد بود.

بنابراين، اوليا و مربيان بايد قبلًا به فكر پيش‏گيرى‌ آن بوده و سعى‌ كنند كه غريزه جنسى‌ كودكان قبل از موقع طبيعى‌ بيدار نشود تا اين دوران را به سلامت بگذرانند. ما در اين‏جا به عواملى‌ كه امكان دارد سبب بيدارى‌ زودرس اين غريزه شوند اشاره كرده و مربيان را به رعايت آن‏ها توصيه مى‌‏كنيم:

 

1. بايد از لمس زياد آلت تناسلىِ كودك و اطراف كفل و ران بچه حتى‌ المقدور خوددارى‌ شود. گاهى‌ وجود انگل سبب خارش مقعد مى‌‏شود و كودك از مادرش مى‌‏خواهد كه دست بمالد. البته چند مرتبه محدود اشكال ندارد، ولى‌ اگر زياد شد امكان دارد موجب لذت شود و با تكرار به صورت عادت درآمده و باعث انحراف گردد. در صورتى‌ كه اوليا احساس كردند كودك انگل دارد بايد درصدد علاج برآيند.

2. بايد كودكان را، با حيا تربيت كرد به طورى‌ كه در پوشيدن بدن، آلت تناسلى‌ و پاهاى‌ خود جديت كرده و از ظهور آن‏ها احساس شرم نمايند. به مصلحت كودكان نيست كه با شورت و زيرپوش زندگى‌ كنند و ران‏هاى‌ خود رادر معرض ديد كودكان ديگر قرار دهند؛ مخصوصاً اگر پسر و دختر با هم زندگى‌ كنند و از سنين پنج- شش سالگى‌ بزرگ‏تر باشند.

3. وقتى‌ كودكان به سن تميز رسيدند پدر و مادر نبايد به عورت آن‏ها نگاه كرده و به آن‏ها اجازه دهند به آلت تناسلى‌ يكديگر نگاه كنند، زيرا حيا و شرم آن‏ها مى‌‏ريزد و به خودنمايى‌ و نگاه به عورت علاقه‏مند مى‌‏شوند و امكان دارد به تدريج به صورت يك امر لذت‏بخش درآيد و موجب انحراف گردد.

4. صلاح نيست كه دختر بچه چهار- پنج ساله با پدر و پسر بچه با مادر خود به حمام برود. هم‏چنين به مصلحت نيست كه پسر بچه‏ ها با دختر بچه‏ ها به حمام بروند. در صورتى‌ كه پدر با پسر يا مادر با دختر خود به حمام مى‌‏روند بايد هم عورت خود را و هم عورت فرزندانشان را بپوشانند.

5. صلاح نيست كه دختر بچه چهار- پنج ساله با پسر بچه در يك بستر بخوابند. هم‏چنين صلاح نيست كه پسر با پسر و دختر با دختر در يك بستر بخوابند. اگر به سن هشت- نُه ساله رسيده ‏اند بايد جداً از اين عمل جلوگيرى‌ شود.

رسول خدا صلى‌ الله عليه و آله فرمود:

هنگامى‌ كه كودكان به ده سالگى‌ رسيدند، نبايد پسر با پسر و پسر با دختر و دختر با دختر در يك رخت خواب بخوابند. و در حديث ديگرى‌ وارد شده كه: از سن شش سالگى‌ بايد بين آن‏ها در رخت خواب، جدايى‌ انداخت.[1]

6. صلاح نيست كه دختر شش- هفت ساله با پدرش در يك بستر و پسر در همين سن با مادرش در يك بستر بخوابند؛ مخصوصاً اگر با شورت و لباس‏ خواب باشند. خوابيدن دختر بچه با مرد بيگانه و پسر بچه با زن بيگانه يقيناً زيانش بيش‏تر است.

7. در آغوش كشيدن و بوسيدن و نوازش كردن دختر پنج- شش ساله به وسيله مرد بيگانه اگر از روى‌ ريبه باشد حرام است و اگر بدون قصد ريبه هم باشد نه به صلاح مرد است و نه به صلاح دختر. در آغوش كشيدن و بوسيدن پسر بچه به وسيله زن بيگانه نيز همين حكم را دارد.

امام صادق عليه السلام فرمود:

وقتى‌ دختر به سن شش سالگى‌ رسيد، صلاح نيست او را ببوسى‌.[2] امام رضا عليه السلام با جمعى‌ از خانواده ‏اش در منزل يكى‌ از بنى‌ هاشم مهمان بود.

دختر بچه ‏اى‌ وارد مجلس شد، هر يك از حاضرين او را مى‌‏گرفت و نوازش مى‌‏كرد. هنگامى‌ كه دختر خواست به امام رضا نزديك شود، از مقدار سالش سؤال كرد؟ گفته شد: پنج سال، حضرت او را نپذيرفت.[3]

8. بايد كودك را از تماشاى‌ عكس‏ها، پوسترها و فيلم‏هاى‌ مبتذل و عشقى‌ بازداشت، چون در او تأثير گذاشته و ممكن است به انحراف كشيده شود.

خواندن و شنيدن داستان‏هاى‌ عاشقانه نيز به مصلحت كودك نيست. مربيان بايد توجه داشته باشند كه تماشاى‌ بعضى‌ از فيلم‏هاى‌ سينمايى‌ و خواندن برخى‌ از مجلات و كتاب‏ها براى‌ كودكان بدآموزى‌ داشته و ممكن است موجبات انحراف آن‏ها را فراهم سازد، لذا بايد آنان را در حد ممكن از دست رسى‌ به چنين امكاناتى‌ بازداشت.

 

9. مدارس مختلط و ارتباط نزديك پسران و دختران و دوستى‌ و رفاقت آن‏ها با يكديگر نيز مى‌‏تواند از عوامل بيدارى‌ زودرس غريزه جنسى‌ باشد، مخصوصاً نسبت به كودكانِ نه سال به بالا. پس بايد كودكان را از چنين محيطهايى‌ دور داشت.

10. وقتى‌ كودكان در گوشه‏اى‌ خلوت كرده و دور از چشم بزرگ‏ترها به بازى‌ يا راز گويى‌‏هايى‌ دوستانه مشغول مى‌‏شوند، لازم است اوليا و مربيان از دور و به ‏طور غير مستقيم مراقب آن‏ها باشند و اگر عامل انحرافى‌‏اى‌ را مشاهده كردند علاج نمايند.

11. خلوت كردن كودكان با يكديگر، مخصوصاً پسر و دختر، صلاح نيست و احتمال انحراف دارد. اوليا نبايد كودكان را ساعت‏هاى‌ طولانى‌ در منزل يا در اتاقى‌ تنها بگذارند و دنبال كار خود بروند و هيچ گونه مراقبتى‌ نداشته باشند.

12. كودكان نياز به دوست و هم بازى‌ دارند و نبايد آن‏ها را از اين نياز طبيعى‌ محروم ساخت، ليكن اوليا بايد مواظب باشند تا به دام دوستان ناباب نيفتند.

بسيارى‌ از انحرافات جنسى‌ كودكان در اثر معاشرت با دوستان فاسد است.

چنان‏كه نبايد كودكان را از انتخاب دوستان و هم بازى‌‏ها محروم ساخت، هم‏چنين نبايد آن‏ها را در انتخاب هر دوستى‌ آزاد گذاشت بلكه بايد در شناخت و انتخاب دوستان صالح آن‏ها را يارى‌ كرد و از دوستان ناصالح برحذر داشت. به هر حال بايد مراقب بود تا كودك راه انحرافى‌ در پيش نگيرد.

13. اگر مشاهده شد كه كودك در رخت خواب خود دراز كشيده ولى‌ خواب نيست، امكان دارد تخيلاتى‌ را در ذهن خود مجسم مى‌‏سازد و پيرو آن خود ارضايى‌ كند. البته هميشه چنين نيست، ليكن احتمال آن وجود دارد؛ مخصوصاً اگر زياد تكرار شد.

به هر حال بهتر است اوليا و مربيان به كودكان توصيه كنند كه در حال بيدارى‌ در رخت خواب دراز نكشند بلكه فوراً برخيزند و بستر خود را جمع كنند. اگر كودكان را عادت دهيم كه در مواقع خواب دستشان را از لحاف يا پتو بيرون بگذارند كار خوبى‌ است.

14. اگر مشاهده كرديد كه فرزند شما به انزوا تمايل دارد و گاه گاه در گوشه‏اى‌ خلوت كرده و ساعتى‌ در آن‏جا تنها مى‌‏ماند، درصدد يافتن علت آن باشيد. اگر احساس كرديد استمناء مى‌‏كند به هر طريق ممكن او را از اين عمل ناشايست و خطرناك باز داريد. اگر گوشه‏ گيرى‌ او علت ديگرى‌ دارد برايش چاره جويى‌ كنيد. به هر حال، گوشه ‏گيرى‌ كودك و جوان يك حالت عادى‌ نيست و نبايد كوچك و كم اهميت تلقى‌ شود.

15. خوابيدن بچه ‏ها در يك اتاق و بدون اشراف والدين نيز بى‌‏خطر نيست؛ مخصوصاً اگر در سنين نزديك بلوغ باشند، چون امكان دارد كودكان به منظور كنجكاوى‌ و تقليد از روابط پدر و مادر، به اقدامات انحرافى‌ دست بزنند. بسيار شنيده شده كه برادر با خواهر خود روابط جنسى‌ برقرار كرده يا به وسيله او استمناء مى‌‏كرده است.

16. كيفيت روابط جنسى‌ والدين در تربيت جنسى‌ فرزندان بدون شك تأثير فراوانى‌ دارد. كودك از سن پنج- شش سالگى‌، به كيفيت روابط پدر و مادر توجه داشته و براى‌ كشف آن حساسيت دارد. اگر محيط خانواده سالم و عادى‌ بود و شرم و حيا بر آن محيط حكومت داشت و چيزى‌ از روابط جنسى‌ مشاهده نشد، كودكان آن خانواده نيز به زندگى‌ طبيعى‌ خود ادامه خواهند داد و غالباً مشكل جنسى‌ پيدا نخواهند كرد، امّا اگر پدر و مادر و اطرافيان كودك مراقب حركات، گفت وگوها و روابط جنسى‌ خود نباشند و بى‌‏شرمى‌ بر محيط خانواده سايه‏ افكنده باشد، بسيار خطرناك خواهد بود.

پدر و مادرى‌ كه به فكر تربيت صحيح فرزندان خود هستند بايد روابط، حركات و رفتارشان را طورى‌ تنظيم كنند كه اثرى‌ از روابط جنسى‌ در آن ديده نشود. مادرى‌ كه فرزندان پسر و دختر در خانه دارد، نمى‌‏تواند با بدن نيمه عريان و صورت كاملًا آرايش كرده در منزل زندگى‌ كند، زيرا هيچ بعيد نيست كه پسرش تحت تأثير سينه باز، پستان‏ها و ران‏هاى‌ او قرار گيرد و از همين طريق نيروى‌ جنسى‌ او تحريك شود و سرانجام به انحراف كشيده شود. هم‏چنين پدر نمى‌‏تواند شورت بپوشد و عريان در حضور دخترش آب تنى‌ كند. زن و شوهر حق ندارند در حضور فرزندان، يكديگر را در آغوش گرفته، ببوسند و معاشقه كنند يا به شوخى‌‏هاى‌ تحريك‏آميز بپردازند. صلاح نيست كه زن و شوهر در حضور فرزندان خود، در يك بستر بخوابند و يكديگر را نوازش نمايند.

چنين رفتارى‌ حيا را از خانواده مى‌‏برد و فرزندان خانواده را به فساد و انحراف مى‌‏كشد.

بنابراين، پدران و مادران وظيفه دارند به منظور تربيت صحيح فرزندان و جلوگيرى‌ از انحراف آن‏ها، حيا و عفت را در منزل رعايت كرده و از انجام كارهايى‌ كه امكان دارد موجب تحريك و بيدار شدن غريزه جنسى‌ كودكان گردد جداً خوددارى‌ نمايند.

 

در اين‏جا ممكن است كسى‌ بگويد: پس وظايف زن و شوهر چه مى‌‏شود؟

مرد از همسرش انتظار دارد كه بهترين لباس هايش را در منزل بپوشد و زينت و آرايش كند و زيبا بگردد، زن هم وظيفه دارد بر طبق ميل شوهرش رفتار نمايد و خودش را هميشه آماده نگهدارد. از طرف ديگر زن حق مضاجعت دارد. نيز بايد زن و شوهر در يك رخت خواب بخوابند اگر هم دائم نيست لازم است هر چندى‌ يك بار انجام بگيرد. برنامه زناشويى‌ و قانون همسردارى‌ چنين اقتضايى‌ را دارد. در صورتى‌ كه برنامه تربيتى‌ پيشنهادى‌ شما با وظايف زناشويى‌ سازگار نيست.

در پاسخ مى‌‏گوييم: درست است كه وظايف زناشويى‌ چنين اقتضايى‌ را دارد و زن و شوهر بايد در منزل زيبا بگردند، ليكن لازمه تميز بودن و لباس خوب پوشيدن و زيبا گشتن، آرايش كردن و بى‌‏بندوبار بودن و رفتار تحريك‏آميز داشتن نيست. زن و شوهر مى‌‏توانند در منزل زيبا و شيك باشند و در عين حال، براى‌ رعايت وظيفه پدرى‌ و مادرى‌ و مقررات تربيتى‌ از حركات جلف و تحريك‏آميز هم اجتناب نموده و اين حركات را به موقعى‌ اختصاص دهند كه فرزندانشان شاهد آن نباشند. البته تصديق مى‌‏كنم كه جمع بين اين دو وظيفه كار دشوارى‌ است، ليكن چون ضرورت دارد بايد انجام بگيرد.

پدر و مادر با عقل، تدبير و گذشت مى‌‏توانند برنامه‏اى‌ را تنظيم كنند كه در عين رعايت وظايف زناشويى‌، براى‌ فرزندانشان نيز مشكل تربيتى‌ به وجود نياورند.

از همه اينها مشكل‏تر و خطرناك‏تر خود عمل جنسى‌ است كه از لوازم زناشويى‌ است و پدر و مادر نمى‌‏توانند آن را ترك كنند. مشكل در اين جاست كه اغلب خانواده‏ها با فرزندانشان در يك اتاق مى‌‏خوابند و بعضاً عمل جنسى‌ را هم در همان اتاق و به هنگامى‌ كه به خيال خودشان كودكان به خواب رفته‏اند انجام مى‌‏دهند. در صورتى‌ كه گاهى‌ اتفاق مى‌‏افتد كه يكى‌ از كودكان عمداً خودش را به خواب مى‌‏زند تا از اسرار و روابط محرمانه پدر و مادر مطلع شود. امكان دارد از حركات و نفس زدن‏هاى‌ پدر و مادر از خواب بيدار شود و سكوت كند تا چيزى‌ بفهمد. خيال نكنيد كه چنين حوادثى‌ كم اتفاق مى‌‏افتد بلكه برعكس بسيار زياد است.

بررسى‌ موارد انحراف كودكان و نوجوانان نشان مى‌‏دهد منشأ بسيارى‌ از انحرافات، همين بى‌‏احتياطى‌‏هاى‌ پدران و مادران بوده است. بسيار شنيده شده كه كودكان روابط محرمانه پدر و مادر را كشف كرده و به عنوان يك كشف مهم در جلسات دوستانه براى‌ دوستانشان تعريف كرده‏اند.

نوجوانان معمولًا زرنگ‏تر از آنند كه پدر و مادرشان تصور مى‌‏نمايند. با جمله «انشاءاللَّه خوابش برده» و «صدايى‌ از او نمى‌‏آيد» و «چيزى‌ سرش نمى‌‏شود» نبايد دل خوش كرد و به عمل جنسى‌ مشغول شد.

به هر حال، چنين رفتارى‌ از جهت تربيتى‌ كارى‌ است بسيار خطا و خطرناك، كه موجب انحراف فرزندان خواهد شد. اسلام نيز بدين موضوع عنايت داشته و از آن نهى‌ كرده است:

حضرت صادق عليه السلام فرمود:

مرد نبايد با همسر يا كنيز خود نزديكى‌ كند در حالى‌‏كه در آن اتاق، كودكى‌ حضور دارد، زيرا اين عمل باعث زنا مى‌‏شود.[4] رسول خدا صلى‌ الله عليه و آله فرمود:

سه چيز را از كلاغ ياد بگيريد: پنهان كردن عمل جنسى‌، صبح زود دنبال روزى‌ رفتن و تحفظ كامل از خطر.[5] امام صادق عليه السلام از رسول خدا صلى‌ الله عليه و آله نقل كرده كه فرمود:

به خدا سوگند! چنان چه مردى‌ با همسر خود مجامعت كند در حالى‌‏كه كودكى‌ در خانه بيدار باشد، آن‏ها را ببيند و كلام و نفس زدن‏هاى‌ آنان را بشنود، چنين‏ كودكى‌ هرگز رستگار نخواهد شد. اگر پسر باشد زناكار خواهد شد و اگر دختر باشد زنا مى‌‏دهد. سپس حضرت صادق فرمود: هنگامى‌ كه امام سجاد مى‌‏خواست با همسرش عمل جنسى‌ انجام دهد درب اتاق را مى‌‏بست و پرده را مى‌‏انداخت و خدمت گزاران را خارج مى‌‏ساخت.[6] ابوبصير از امام صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود:

مبادا با همسرت مجامعت كنى‌ در حالى‌‏كه كودكى‌ به شما نگاه مى‌‏كند، زيرا رسول خدا شديداً از اين كار كراهت داشت.[7] با توجه به مطالب مذكور مشكلى‌ براى‌ خانواده‏ها به وجود مى‌‏آيد كه بايد برايش راه حلى‌ پيدا كرد. از يك طرف گفته مى‌‏شود: عمل جنسى‌ را نبايد در اتاقى‌ انجام داد كه كودكان در آن‏جا خوابيده‏اند. از طرف ديگر گفته مى‌‏شود:

صلاح نيست كودكان را تنها در اتاق گذاشت. جمع بين اين دو پيشنهاد چگونه امكان دارد؟ در حل اين مشكل مى‌‏توان پيشنهاد كرد كه كودكان در يك اتاق بخوابند و پدر و مادر دراتاق مجاورى‌ كه به اتاق كودك راه دارد، به طورى‌ كه اشراف بر كودكان داشته باشند.

هر يك از پدر و مادر در رخت خوابى‌ جدا ولى‌ نزديك به هم بخوابند و روابط زناشويى‌ و عمل جنسى‌ را در گوشه‏اى‌ خلوت و در موقعى‌ انجام دهند كه يقيناً كودكان به خواب رفته‏اند. البته تصديق مى‌‏كنيم تنظيم چنين برنامه‏اى‌ براى‌ همه خانواده‏ها امكان‏پذير نيست، مخصوصاً با توجه به مشكلات مسكن.

 

متأسفانه در نقشه ساختمان‏هاى‌ مسكونى‌ امروزى‌ تأمين چنين نيازهايى‌ منظور نيست و اتاق‏هاى‌ خواب را كاملًا از يكديگر جدا مى‌‏كنند.

به هر حال، زن و شوهرى‌ كه دارى‌ چندين فرزند هستند بايد به اين نكته مهم توجه كنند كه مسئوليت تربيت صحيح فرزندان را پذيرفته‏اند و نمى‌‏توانند در روابط جنسى‌ خود آزادى‌ كامل داشته باشند.

 

غريزه جنسى‌ بعد از بلوغ‏

 

پسران معمولًا بعد از اتمام سن پانزده سالگى‌ بالغ مى‌‏شوند؛ گرچه بعضى‌ از افراد هم قبل از آن بالغ مى‌‏شوند. ولى‌ دختران غالباً در ده سالگى‌ و گاهى‌ هم ديرتر بالغ مى‌‏شوند. گفته مى‌‏شود كه حرارت و برودت هوا در اين امر تأثير دارد.

در آب و هواى‌ گرم و نيمه گرم جوانان زودتر بالغ مى‌‏شوند، برعكس در كشورهاى‌ سرد، ديرتر به حد بلوغ مى‌‏رسند. بعضى‌ هم اختلافات نژادى‌ و قومى‌ را در اين امر مؤثر مى‌‏دانند.

سن بلوغ، بسيار حساس و مهم است. در اين سن تحول و دگرگونى‌ عميقى‌ در نوجوان به وجود مى‌‏آيد و او را وارد فصل جديدى‌ از زندگى‌ مى‌‏سازد. رشد سريع جسمى‌ و روانى‌ را مى‌‏توان از خصوصيات اين زمان دانست.

روييدن موى‌ سياه بر روى‌ زهار و زير بغل، احتلام شبانه و تغيير صدا را در پسران و رشد و بزرگ شدن تدريجى‌ پستان را در دختران مى‌‏توان از علائم بلوغ به شمار آورد. دختران غالباً در سن سيزده سالگى‌ عادت ماهانه مى‌‏بينند، البته گاهى‌ هم دير و زود دارد.

مهم‏ترين حادثه زمان بلوغ، شكوفايى‌، اشتداد و رشد سريع غريزه جنسى‌ مى‌‏باشد. در اين زمان هورمون‏هاى‌ مخصوص جنسى‌ به وسيله غدد تناسلى‌، در خون ترشح مى‌‏شود و غريزه جنسى‌ به صورت يك كشش طبيعى‌ بروز مى‌‏كند و او را به سويى‌ جذب مى‌‏نمايد. ميل جنسى‌ ابتدا درهم و برهم و نامشخص است.

نوجوان احساس و تمايل تازه‏اى‌ پيدا مى‌‏كند و به سويى‌ كشيده مى‌‏شود و چيزى‌ مى‌‏خواهد امّا هدف و خواسته‏اش خوب روشن نيست.

نوجوان در اين زمان در يك حالت تاريك و بحرانى‌ زندگى‌ مى‌‏كند، امّا كم‏كم هدفش را مى‌‏شناسد و به جنس مخالف توجه و علاقه پيدا مى‌‏كند. پسر احساس مى‌‏كند كه دختران را دوست دارد، از ديدن صورت و شنيدن صداى‌ آن‏ها لذت مى‌‏برد. دوست دارد با آن‏ها نزديك شود و صحبت كند و اظهار محبت نمايد.

براى‌ دختران خودنمايى‌ مى‌‏كند و براى‌ جلب توجه آن‏ها مردانگى‌ و نيروى‌ جسمانى‌ خود را آشكار مى‌‏سازد.

دختر نيز احساس مى‌‏كند كه از جوانان خوشش مى‌‏آيد و دوست دارد به آن‏ها نگاه كند و به آنان نزديك شود و حرف بزند. دوست دارد توجه جوانان را به سوى‌ خويش معطوف بدارد و قلب آن‏ها را بربايد. به همين جهت خود را زينت مى‌‏كند و مى‌‏آرايد و طنازى‌ مى‌‏كند.

به هر حال، بيدارى‌ و شكوفايى‌ و اشتداد غريزه جنسى‌ يك امر طبيعى‌ است كه خواه ناخواه تحقق خواهد يافت و گاهى‌ تمام زندگى‌ عاطفى‌ و فكر و ذكر نوجوان را تشكيل خواهد داد. در بعضى‌ از افراد به صورت عشق و دلباختگى‌ ظهور خواهد يافت.

نوجوان بالغ كه غريزه جنسى‌ در وى‌ بيدار شده و او را به سويى‌ جذب مى‌‏كند ولى‌ از اطلاعات كافى‌ در اين زمينه برخوردار نيست، پيوسته در صدد كشف و كنجكاوى‌ است تا در اين زمينه اطلاعاتى‌ به‏دست آورد. نسبت به روابط جنسى‌ والدين خود كاملًا حساس و كنجكاو است و گاهى‌ ساعت‏ها كشيك مى‌‏دهد تا چيزى‌ از آن‏ها به‏دست آورد. كتاب‏ها، داستان‏ها، رمان‏هاى‌ جنسى‌ و فيلم‏هاى‌ مهيج نيز از امورى‌ هستند كه نوجوانان براى‌ كسب اطلاعات جنسى‌ و لذت جويى‌ از آن‏ها استفاده مى‌‏نمايند. متأسفانه از اين قبيل كتاب‏ها و فيلم‏ها به‏طور مجاز و غير مجاز فراوان يافت مى‌‏شود و جوانان مى‌‏توانند به آن‏ها دست يابند.

از همه اينها وسيع‏تر و سهل‏تر و عمومى‌‏تر استفاده از اطلاعات دوستان است.

 

طبق تحقيقات به عمل آمده، مهم‏ترين منبع اطلاعات امور جنسى‌، دوستان و هم‏سالان مى‌‏باشند. نوجوانان تشنه كسب اطلاعات جنسى‌‏اند، در مواقع فراغت و دور از چشم بزرگ‏ترها با هم مى‌‏نشينند و تبادل اطلاعات مى‌‏كنند.

ليكن به تجربه ثابت شده كه طرق مذكور نه تنها سالم و مفيد و كافى‌ نيستند بلكه برعكس كاملًا زيان بخش و موجب انحراف جوانان خواهد شد. به خصوص دوستان منحرف كه در به انحراف كشيدن جوانان نقش بزرگى‌ را ايفا مى‌‏كنند. نوجوانان، فردى‌ ساده لوح، زودباور و با حيا مى‌‏باشد و كاملًا در معرض اغفال شدن و فريب خوردن قرار دارد. اگر با جوانان منحرف معاشرت داشته باشد غالباً به انحرافات جنسى‌ كشيده خواهد شد. دوستان منحرف هستند كه نوجوانان ساده انديش را به خواندن كتاب‏هاى‌ جنسى‌ و تماشاى‌ فيلم‏هاى‌ عشقى‌ دعوت مى‌‏كنند و راه فساد و انحراف را در مقابل‏شان قرار مى‌‏دهند.

بهترين كسانى‌ كه مى‌‏توانند در اين موقعيت حساس از نوجوانان مراقبت كرده و اطلاعات لازم جنسى‌ را در اختيارشان قرار دهند و عاقلانه پاسخ گوى‌ مشكلات آن‏ها باشند، پدر و مادر هستند.

اوليا و مربيان در انجام اين مسئوليت بزرگ، سه وظيفه بر عهده دارند:

1. بپذيرند كه فرزندشان بزرگ شده، به سن بلوغ رسيده، غريزه جنسى‌ در او بيدار گشته و نياز به اطلاعات جنسى‌ دارد و در انجام اين مهم كسى‌ بهتر از خود آن‏ها نيست. بنابراين، در فرصتى‌ مناسب و با روشى‌ عاقلانه و دوستانه مى‌‏توانند به او بگويند تو به سن بلوغ رسيده‏اى‌، به زنان و دختران علاقه دارى‌، از نگاه كردن به آن‏ها لذت مى‌‏برى‌، دوست دارى‌ به آن‏ها نزديك شوى‌ و حرف بزنى‌، از صداى‌ زن‏ها و قيافه آن‏ها خوشت مى‌‏آيد، گاهى‌ شهوت تو تحريك شده و تو را تحت فشار قرار مى‌‏دهد، گاهى‌ درباره زنى‌ كه توجه تو را جلب كرده ساعت‏ها فكر مى‌‏كنى‌. همه اينها از امور طبيعى‌ هستند. همه پسرانى‌ كه به سن بلوغ مى‌‏رسند مانند تو هستند. تو ديگر مرد شده‏اى‌ و بايد در موقع مناسب عروسى‌ كنى‌. زندگى‌ خانوادگى‌ بسيار شيرين و زيباست. وقتى‌ عروسى‌ كردى‌ از همه اين لذايذ بلكه بيش‏تر از اينها بهره‏مند خواهى‌ شد. خدا انسان را اين چنين آفريده كه بايد ازدواج كند، چون در اين صورت، هم از نعمت انس و مودت بهره‏مند مى‌‏شود، هم لذت جنسى‌ مى‌‏برد و هم بچه‏دار مى‌‏شود و فرزندان خوبى‌ را پرورش مى‌‏دهد. من در اين باره به تو كمك مى‌‏كنم و در اولين فرصت مناسب همسر خوبى‌ برايت پيدا مى‌‏كنم و عروسى‌ خواهى‌ كرد. الآن صبر كن و مواظب باش از طريق ديگرى‌ درصدد ارضا و لذت جويى‌ برنيايى‌ كه گناه و انحراف است و بر جسم و اعصاب تو لطمه مى‌‏زند و آبرويت را مى‌‏ريزد.

آن گاه عواقب و آثار سوء انحرافات جنسى‌ را برايش توضيح دهد و او را از كيفرهاى‌ اخروى‌ بترساند.

مى‌‏توانند به فرزندشان بگويند: هر سؤالى‌ دارى‌ خجالت نكش و از ما بپرس، جواب تو را خواهيم داد.

پدر و مادر اگر با صميميت و دوستى‌ و عاقلانه با فرزند خود صحبت كرده و اعتماد او را به راز دارى‌ جلب نمايند از اين طريق مى‌‏توانند آگاهى‌‏هاى‌ لازم را در اختيارش بگذارند و او را از نگرانى‌‏هاى‌ روحى‌ و ابتلاى‌ جنسى‌ مصون‏ بدارند.

2. اكثر انحرافات از اوقات فراغت و بى‌‏كارى‌ سرچشمه مى‌‏گيرد. اوليا و مربيان وظيفه دارند با ايجاد اشتغالات و سرگرمى‌‏هاى‌ مناسب و تفريحات سالمِ هنرى‌ و ورزشى‌، اوقات فراغت جوانان را پر كنند تا به فكر انحراف نيفتند.

3. اكثر انحرافات از طريق دوستان منحرف به وجود مى‌‏آيد، بنابراين اوليا و مربيان بايد كاملًا مراقب دوستان و معاشرين جوانانشان باشند تا مبادا به دام افراد منحرف گرفتار شده و منحرف گردند.[8]

 

[1]. وسائل الشيعه، ج 14، ص 171: « الصبيّ، و الصبيّ، و الصبيّ، و الصبّية، و الصبّية، و الصبّية، يفرّق بينهم في المضاجع لعشر سنين. قال: وروي أنّه يُفرّقُ بين الصبيان في المضاجع لستّ سنين».
[2]. همان، ص 171: « إذا بَلغتِ الجاريةُ ستّ سنين فلا ينبغي لك، أن تُقَبّلها».
[3]. همان، ص 170: « إنّ بعض بني هاشم دعاه مع جماعة من أهله فأتى‌ بصبيّة له، فأدناها أهل المجلس جميعاً إليهم، فلمّا دنت منه سأل عن سنّها فقيل: خمس، فنحّاها عنه».
[4]. وسائل الشيعه، ج 14، ص 94؛ « لا يُجامِع الرجل امرأته و لا جاريَته و في البيت صبيّ، فإن ذلك يورث الزنا».
[5]. همان، ص 95: « تَعلّموا من الغراب خصالًا ثلاثاً: استتاره بالسفاد، و بكوره في طلب الرزق، و حذره».
[6]. همان، ص 94: « والذي نفسي بيده لوأنّ رجلًا غشى‌ امرأته و في البيت صبيّ مستيقظ، يراهما و يسمع كلامهما و نفسهما ما أفلح أبداً، إن كان غلاماً كان زانياً و إن كانت جارية كانت زانية. و كان عليّ بن الحسين عليه السلام إذا أراد أن يغشى‌ أهله أغلق الباب، و أرخى‌ الستور و أخرج الخدم».
[7]. همان، ص 95: « إيّاك أن تجامع أهلك و صبيّ ينظر إليك، فإنّ رسول اللَّه صلّى‌ اللَّه عليه و آله: كان يكره ذلك أشدّ كراهية».
[8]. امينى‌، ابراهيم، اسلام و تعليم و تربيت، 1جلد، بوستان كتاب (انتشارات دفتر تبليغات اسلامى‌ حوزه علميه قم) - قم، چاپ: سوم، 1387.