ازدواج

ازدواج سنتِ دیرینه اجتماعی است که از آغاز زندگی بشر بوده و هست.

پیمانی است مقدّس که در بین تمام اقوام و مللِ مذهبی و غیر مذهبی وجود داشته و دارد. در این پیمان مقدّس، زن و مرد، زندگی مشترکی را تأسیس می‌کنند و پیمان می‌بندند که یار و غم‌خوار هم باشند.

ازدواج برای انسان‌ها نیازی طبیعی است که از آفرینش ویژه آنها سرچشمه می‌گیرد؛ چنان‌که انسان به آب و غذا نیاز دارد، در سنین مخصوصی به ازدواج هم نیاز پیدا می‌کند. هر یک از دختر و پسر در سنین بلوغ احساس می‌کنند که جنس مخالف را دوست دارند و خواستار وصال یک‌دیگرند.

ازدواج خواسته‌ای طبیعی است که همه جوامع بشری و ادیان آسمانی بر آن صحه نهاده‌اند. مخصوصاًدین اسلام پیروان خود را به ازدواج دعوت نموده و از عزوبت بر حذر می‌دارد. ازدواج از دیدگاه اسلام امری مستحب و در بعضی موارد واجب می‌باشد و اگر با قصد قربت انجام بگیرد عبادت نیز محسوب می‌شود. پیامبر گرامی اسلام و ائمه اطهار علیهم السلام، درباره ازدواج تأکید

و سفارش فراوان کرده‌اند. از باب نمونه:

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هيچ بنايى در اسلام بنيان‏گذارى نشده كه نزد خدا محبوب‏تر از ازدواج باشد.[1]»

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: تزویج کنید زیرا رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هركس كه دوست دارد از سنت من پيروى كند به درستى كه سنت من تزويج است.[2]»

حضرت صادق علیه السلام فرمود: «دو ركعت نمازى كه انسان متأهل مى‏خواند ثوابش بيشتر از هفتاد ركعتى است كه انسان مجرد مى‏خواند.[3]»

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «دو ركعت نمازى كه متأهل مى‏خواند افضل است از اين كه مرد غير متأهل شب‏ها نماز و روزها روزه بگيرد.[4]»

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «بدترين مردگان شما مجردها هستند.[5]»

رسول اکرم فرمود: «بيشتر اهل جهنم افراد غير متأهل هستند.[6]»

علاقه به زن وتشکیل خانواده به نظر اسلام از علائم ایمان به شمار رفته است.

حضرت صادق علیه السلام فرمود: «از اخلاق پيامبران محبّت به زن‏هاست.[7]»

همان بزرگوار فرمود: «گمان نكنم كسى به ايمانش افزوده شود، جز اين كه محبّتش به زن‏ها زياده خواهد شد.»[8]

باز ایشان فرمود: «بيشتر خوبى‏ها در زنان است.[9]»

ممکن است بعضی از این قبیل احادیث تعجب کنند و پیش خود بگویند:

پیامبران و ائمه معصومین برتر از آنند که زن را دوست بدارند وبه آن اظهار علاقه نمایند. ولی باید به این نکته توجه داشته باشند که پیامبران و ائمه معصومین مانند سایر انسان‌ها بشرند و از لذایذ جسمانی مانند خوردن و آشامیدن و نکاح لذّت می‌برند و تارک آنها نیستند، لیکن فریفته‌شان نمی‌شوند و آن را هدف زندگی نمی‌دانند بلکه هدف عالی‌تری را تعقیب می‌نمایند. آن بندگان خاص الهی حتی خوردن و آشامیدن و نکاح را نیز در طریق عبودیت و برای اطاعت از فرمان‌های الهی قرار می‌دهند. پیامبران بشرند و مانند سایر انسان‌ها زندگی می‌کنند و از لذایذ و نعمت‌های خدا بهره می‌گیرند ولی از طریق وحی با خدا ارتباط دارند و به لحاظ معصوم بودن از ارتکاب خطا و گناه به دور هستند و همین است امتیاز آنها بر سایرین.

 

[1]. وسائل، ج 14، ص 3:« ما بنى بناء فى الاسلام احبّ الى اللّه من التزويج»
[2]. همان، ص 6:« تزوّجوا فانّ رسول‏اللّه صلى الله عليه و آله قال: من احبّ ان يتّبع سنّتى فانّ من سنّتى التزويج»
[3]. همان، ص 6:« ركعتان يصلّيهما المتزوّج افضل من سبعين ركعة يصلّيها عزّب»
[4]. همان، ص 7:« ركعتان يصلّيهما متزوّج افضل من رجل عزّب يقوم ليله و يصوم نهاره»
[5]. همان، ص 7:« رذال موتاكم العزّاب»
[6]. همان، ص 8:« اكثر اهل النار العزّاب»
[7]. همان، ص 9:« من اخلاق الانبياء حبّ النساء»
[8]. همان:« ما اظن رجلًا يزداد فى الايمان الّا ازداد حباً للنساء»
[9]. همان، ص 11:« اكثر الخير فى النساء»