فصل دهم: روزه از منظر فقه

فصل دهم

روزه از منظر فقه

 

روزه شرایط، واجبات، مکروهات و سننی دارد که در کتاب‌های فقهی مفصلاً و در رساله‏ های عملیه به اندازه نیاز مکلفین آمده که هر مقلدی به رساله مرجع تقلید خود مراجعه می‏کند. در این کتاب نمونه ‏ای از کلیات آن آورده می‏شود.

 

شرایط روزه

1. بلوغ: این شرط وجوب است؛ یعنی مذکر و مؤنث وقتی به سن بلوغ رسیدند، روزه بر آن‏ها واجب می‏شود؛ البته پیش از بلوغ نیز می‏توانند روزه بگیرند چنان‏که نماز هم، چنین است و برای تمرین، سفارش هم شده اما مجبور نیستند.

2. پاک‏کردن از حیض و نفاس، سالم‏بودن، مسافرنبودن.

3. پیر و فرتوت نبودن: آن‏گونه نباشد که طاقت روزه‏گرفتن نداشته باشد. در صورت وضع‏ حمل، تشنگی مفرط و شیردهی همراه با ضرر افطار جایز و کفاره آن یک مد طعام است که در رساله‏ ها آمده است.

4. نیت‏کردن: پس اگر کسی نیت نکرد، روزه‏‏اش صحیح نیست و فرق نمی‏کند روزه ماه رمضان باشد یا روزه‏های دیگر حتی مستحبی.

5. دیدن هلال ماه یا یقین‏ داشتن به دیده‏ شدنش یا تمام‌بودن سی روز ماه شعبان.

 

مبطلات روزه

باطل‏ کننده ‏های روزه زیاد است؛ مهم‌ترین آن‌ها بدون اختلاف عبارتند از:

1. خوردن و آشامیدن عمدی؛

2. جماع و استمناء و دروغ‏بستن به خدا و پیغمبر و ائمه معصومین(ع)

3. عمداً باقی‏ماندن بر جنابت.

 

مکروهات روزه

مکروهات روزه بسیار است (و باید به رساله‏ها مراجعه کرد)؛ مانند ریختن دوا در چشم و گوش و بینی، بوییدن ریحان، لباس خیس پوشیدن و... .

 

سنن روزه

دعا هنگام دیدن هلال ماه، درحالی‏که رو به ‏قبله ایستاده و دست‏ها را بالا برده، غسل در شب اول و نوزدهم و بیست‏ویکم و بیست‏ وسوم، افطاری‏دادن، نماز خواندن قبل از افطار، خواندن دعای وقت افطار، سحری‏ خوردن و اعتکاف.